Wytwarzanie mleka
Pierś kobieca składa się z trzech tkanek: gruczołowej, tłuszczowej i łącznej. Ilość tkanki tłuszczowej i łącznej decyduje o wielkości, kształcie i jędrności biustu. Zdolność wytwarzania pokarmu zależy od ilości istniejącej tkanki gruczołowej, której z reguły wystarczy także u drobnych kobiet, aby wykarmić dziecko. W każdej piersi znajduje się trzon gruczołu składający się z 15-20 promieniście ułożonych zrazików, których ujścia (kanaliki mleczne) prowadzą bezpośrednio do brodawki sutkowej. W obszarze otoczki brodawki sutkowej każdy kanalik rozszerza się, tworząc tak zwane jeziorko, służące jako zbiornik dla wytworzonego mleka. Każdy kanalik mleczny otoczony jest 10-100 pęcherzykami mlecznymi. W ich komórkach wydzielniczych składniki odżywcze z krwi przetwarzane są na pokarm. Delikatne włókna mięśni otaczają broda-pochodzi od dziecka, ponieważ gruczoły mleczne muszą być stale pobudzane do pracy poprzez intensywne ssanie. Dwa odruchy sterowane hormonami regulują tworzenie się mleka i jego wydzielanie. Ssanie przez dziecko brodawki piersiowej daje przysadce impuls wydzielania prolaktyny, która dostaje się do piersi naczyniami krwionośnymi i stymuluje komórki tworzące mleko. Odruch wytwarzania mleka wspomagany jest przez częste i wczesne przystawianie dziecka do piersi i przez całkowite opróżnianie jej. Około pół godziny po porodzie noworodek ma silną potrzebę ssania i wtedy powinien być przystawiony po raz pierwszy. Jeśli z jakiegoś względu nie jest to możliwe, na przykład po cięciu cesarskim lub przy porodzie wysokiego ryzyka, dziecko powinno ssać pierś tak szybko, jak to jest możliwe, najlepiej w ciągu następnych 6 godzin (im później dziecko jest przy-stawiane, tym słabszy będzie odruch ssania).